ZELF-KUNDE…….. levenslessen in het onderwijs

Het is onze plicht als mens, om ook in het onderwijs, bewust tijd en aandacht te geven aan de wezenlijke verbinding met onszelf. Zelf-verantwoordelijkheid begint bij de verbinding met de eigen behoeften, mogelijkheden en onmogelijkheden. De jonge mens blijft alleen dán stabiel als er voldoende zelf-kennis is om de innerlijke beleving stabiel te houden.

In het onderwijs wordt de meeste tijd besteed aan het vergaren van kennis en het voldoen aan regels en verplichtingen. Daarmee trekken we de jonge mens ‘bij zichzelf vandaan’ omdat de aandacht niet innerlijk gericht is. Immers: waar je aandacht is, beleef je je leven. We zouden graag anders geloven, maar het uiteindelijke doel van het huidige onderwijs is ervoor te zorgen dat de economie blijft floreren door het bedrijfsleven op zijn wenken te bedienen. Ingegeven door een angst-gedachte maken we van jonge mensen volgers en slaafse werkers, in plaats van sprankelende en stabiele individuen die de maatschappij inspireren. Handig voor het bedrijfsleven, maar slecht voor de gezondheid van de mens.

Stel je eens voor dat we dit gaan veranderen, dat we meer ruimte zouden geven aan de wezenlijke ontwikkeling van de mens, dat de jonge mens mag beschikken over zijn geboorterecht: zijn vrije wil, om leren wat hij zelf wil, om zichzelf te ontwikkelen naar eigen behoefte en potentie. Die jonge mens zou zo maar sneller kunnen leren en een richting uit kunnen gaan die we nu nog niet kennen, maar die we straks wél nodig hebben, omdat die jonge mens mee-stroomt met de evolutie van de mens en niet alleen maar met de evolutie van de techniek. Dat is nu even spannend voor de organisatie, maar het geeft zicht op een grote levendigheid.

En dan misschien nog een stapje verder: meer ruimte geven aan de innerlijke beleving: ZELF-KUNDE. Hiermee kunnen de individuele verschillen duidelijk worden en kunnen zelf-respect en respect voor de ander een logische levensontwikkeling zijn en geen belerende les. Dan kunnen we het concurrentie-denken afleren door ieders vermogen én onvermogen te erkennen en te waarderen, waardoor de eigen-waarde kan floreren. Dan kan de jonge mens zijn zelf-vertrouwen ontwikkelen, omdat hij niet meer afhankelijk is van de bevestiging van iemand anders. Dan mag hij anders zijn dan anderen en toch gelijke waarde hebben door de zelf-liefde en de verbinding met de ander. Hij kan zich uitdrukken in dat waarin hij wezenlijk gelooft en geeft hij de ander diezelfde ruimte. Zijn zelf-verantwoordelijkheid neemt toe omdat jij zichzelf bewust kan verantwoorden….. naar zichzelf. Omdat hij zichzelf kent zal hij zich niet meer laten verleiden tot het volgen van de doelen van de economie, maar beleeft hij vreugde aan het moment waarin hij gelukkig is met wat hij kan en doet. Met deze zelf-kennis begrijpt hij erg goed dat ‘die ander’ niet wezenlijk anders is. Die ander is gewoon een andere uiting van eenzelfde mens.

Hoe anders zou de wereld geïnspireerd zijn?
Wat hebben we nodig om dit in gang te zetten? ……..
Moed en …….  liefde voor het leven en het wezenlijke zelf
.

De leerkracht of de manager die onderzoek wil doen naar de mogelijkheden hiervan in zijn/haar organisatie, kan contact opnemen. Ik kijk en ontwikkel graag mee.