BURN-OUT OP JE 30-STE…….. er is een natuurlijke uitweg

Millennials hebben voorgespiegeld gekregen dat alles mogelijk is; daarom streven ze perfectie na en stellen ze hoge, vaak onbereikbare eisen aan zichzelf (en anderen). Maar het zijn slechts mentale plaatjes zijn, virtuele mogelijkheden, illusies, die ver van het hier-en-nu af staan. Ja, je kunt ze wel NU bedenken, maar ze zijn NU geen waarheid. Leven in die spagaat leidt via moeten, druk en stress naar burn-out. Maar er is een natuurlijke uitweg.

Steeds meer wordt bekend dat de leeftijd van burn-out zich verschuift naar jongere leeftijd. Degenen die geboren zijn tussen 1980 en 2000 (de Millennials) lijken op dit moment de grootste groep die zich ongelukkig voelen. Stress, burn-out, depressie, angsten en dwang-handelen liggen op de loer. Ze weten niet wát er in hen gebeurt, terwijl ze wél doorhebben dat ze ergens in meegezogen worden.

Velen beseffen goed dat bepaalde manieren van denken hen enerzijds zetten op het spoor van ‘doelen bereiken, dromen najagen, de ideale-ik voorstellen, de beste willen zijn,’ maar anderzijds weerhouden van ‘wezenlijk gelukkig zijn’.

Om hen heen worden de mooie plaatjes getoond op social-media, terwijl er niet bij staat dat daarachter de onvrede heerst. Een enorme prestatie-druk zorgt voor veel stress, die met redeneren niet te behandelen valt. Onzekerheid slaat toe: Ik moet mezelf bewijzen; hoe doe ik dat? Zal ik al mijn doelen op tijd halen? Ik móet mijn perfectie laten zien. Ben ik wel in staat om dat mooie plaatje te creëren? Wat denkt die ander van mij als ik faal? De ‘buitenwereld’ van deze mensen snapt niet dat een getalenteerde, leuke, slimme jonge vrouw/man zich zo slecht kan voelen.

Het lijkt erop dat ze zichzelf de schuld geven als het niet lukt; de buitenwereld valt niets te verwijten, mogelijkheden zijn er toch genoeg! Je hoeft ze alleen maar te grijpen en dat kun immers zelf!
Voor ze het weten, liggen ze doelloos op bed, zitten ze in de vicieuze cirkel van de medicatie, of gooien ze het levens-bijltje er zelfs bij neer……

Dat is heel jammer, want er is een natuurlijke weg úit deze draaikolk. Dat lukt echter niet met de oude manier van denken; het lukt so-wie-so niet alleen met redeneren. Deze weg vraagt zelf-beschouwing, ofwel: een onderzoekende houding naar ‘Wie ben ik écht, welke potentie heb ik NU?’….. en de ontmaskering van alle illusies, die niet leiden naar geluk maar naar teleurstelling. Het grote voordeel is dat de meesten al ruime tijd naar zichzelf kijken; ze hoeven ‘slechts’ hun blikveld te verschuiven om droom en werkelijkheid op één lijn te krijgen.

Het lijkt gemakkelijker gezegd dan gedaan als je vastzit in je nastreven van het ‘perfecte plaatje’. Daarom is een periode van begeleiding nodig, waardoor je langzaam je oude denken loslaat en waarin je wordt meegenomen in nieuwe innerlijke belevingen, naar de werkelijke waarheid van je wezenlijke zelf in het hier-en-nu. Het is de weg naar vrede in zichzelf, zoals de millennium zich dat nog goed kan herinneren van het kind-zijn: het natuurlijke wezen dat in het hier-en-nu de eenheid beleeft in voelen, denken en doen; dat niet méér hoeft te zijn dat het is en niet harder hoeft te werken dan het kan. Als de millennium het eisenpakket van zichzelf kan (leren) loslaten, is de natuurlijke weg úit de draaikolk gevonden en is innerlijke vrede een veilige plek ín hem-/haarzelf.

Ben je nu burn-out, dan heeft je eigen ziel je aandacht NU hard nodig. Maak je er de ruimte voor, nu?

Het effect van de begeleiding is net als de foto hierboven: op het eerste gezicht is het onduidelijk wat het is, omdat je het nog niet herkent, maar als je het eenmaal weet, kun je het nooit meer anders bekijken.