BURN-OUT …….. de roep van je ziel

Burn-out is een veel voorkomend verschijnsel, dat tegenwoordig al op heel jonge leeftijd voorkomt. Als je burn-out bent, heb je het idee dat je de zeggenschap over je leven kwijt bent. Het is echter een noodroep van de ziel, die vraagt om aandacht naar binnen, voor je wezenlijke ZELF.
In onze maatschappij worden we verleid om het geluk buiten onszelf te zoeken. We denken, dat we door hard werken later
 kunnen worden wat we willen zijn en kunnen kopen wat we willen hebben; kort om: als we Nu hard werken, kunnen we later gelukkig zijn….. Maar we leven NU en de ziel wil NU op een andere manier leven dan we doen…… daarom vraagt zij serieus om aandacht.

Het aantal mensen met burn-out of burn-out-achtige verschijnselen groeit gestaag. Het is zorgwekkend om te merken dat het ook al voorkomt bij kinderen van de basisschool.

Bij burn-out is de innerlijke samenwerking tussen het denken, de bezieling en het lichaam volledig uit evenwicht. We zijn doorgeslagen in het denken. Onze geest is overbelast. En het lijkt steeds erger te worden; veel jongeren zijn al verslaafd aan gamen of aan face-book en hebben geen toegang tot de eigen zingeving. Velen ervaren hun leven als zinloos.

Dat klopt. Als je kijkt naar de basisvoorwaarden voor de natuurlijke psychische stabiliteit van de mens, dan is er een groot tekort aan bewuste zelf-beleving. Het is echter wél nodig om jezelf in je gevoelens goed te kennen, als je wilt kunnen omgaan met wat er op je levenspad komt. Dan is zelf-kennis belangrijker dan informatie; dan is levenswijsheid belangrijker dan kennis. Mensen met voldoende zelf-respect, eigenwaarde, zelfvertrouwen en zelfliefde zijn stabieler, vinden gemakkelijker hun weg en blijven gezonder.

In het basisonderwijs gaat het al niet goed. Jonge kinderen al ‘gedwongen’ om zich voornamelijk in het denken te ontwikkelen, terwijl het jonge kind nog heel erg vanuit zijn ziels-beleving leeft. Een mensenleven is gecreëerd om met prachtige samenwerking tussen ziel en geest (beleving en denken). Maar als het zover komt, dat het denken losgekoppeld wordt van de bezieling, dan weet het denken zich niet meer aangestuurd door de ziel en gaat hij zelf sturen, vanuit angst en onzekerheid, met alle gevolgen van dien. Steeds meer mensen raken hun stabiliteit kwijt en worden onzeker en bang. Hierdoor wordt stoer gedrag en eerzucht aangewakkerd ter compensatie; ook aanpassingsgedrag en bewijsdrang ontwikkelen zich, angst voor tekort, gezichtsverlies, veroordeling.
Het authentieke leven raakt steeds meer naar de achtergrond, waardoor zinloosheid, verdriet en depressie kunnen groeien. Niemand wil dat, maar het gebeurt.

Burn-out is de weg terug naar de bezieling, de beleving van het jonge kind in ons, dat we zijn kwijtgeraakt, maar dat ook in een volwassen leven de belangrijkste rol dient te spelen. Onbevangen, serieus, stabiel en speels tegelijk; doorgegroeid in de rollen die passen bij de diverse leeftijden.

Als je burn-out bent, weet je wellicht geen uitweg meer naar een lichtere toekomst. Die is er wel. Je ziel heeft altijd een sprankje nieuw leven voor je klaar liggen. Je moet alleen die nieuwe weg zien te vinden. En die ligt dichterbij dan je denkt………. in jezelf!

Liefdevol je eigen ziels-behoefte volgen is de sleutel; stapje voor stapje; met veel moed, zachtheid, geduld en mededogen………. Zoals op de foto hierboven: ‘de levensstroom zoekt haar weg voortdurend, ook in afgesneden hout….’

Het mensenleven is niet gecreëerd om je te treiteren, maar om onvoorwaardelijke liefde te beleven: in vrede, vreugdevol, vrij en zelf-verantwoordelijk.